دانلود آهنگ اگه بودی نوش آفرین

دلم می خواد بدونم اون حس و حال عجیب ترانه، مال کدوم گوشه های خاطره ست که انقدر توی ذهنم تکرار می شه. این همه جزئیات قشنگ و شاعرانه پشت سر هم چیده شدن تا یه دنیای تازه بسازن. کاش یکی یه وبلاگ خوب معرفی کنه که بیشتر در مورد این سبک نوشتن و حال و هواش بنویسه، چون واقعاً جای حرف داره.

یه جرقهی عجیب تو دلم زد این قطعه! از همون سطر اولش یه حال و هوای نوستالژیک داره که آدم رو میبره به یه جای امن و آشنا. کاش طولش یه کم بیشتر بود، واقعاً زود تموم شد. ممنون بابت این حال خوب!

حس و حال این ترانه اونقدر عمیقه که آدم یاد خاطرات دور می افته. مخصوصاً اون مصرع «توی سرمای زمستون» واقعاً آدم رو می بره توی یه حال وهوای دیگه. از ریتم و ملودی هم که بگم، انگار یه گفتگوی صمیمی بین دوتا رفیقه. حتماً این آهنگ رو توی لیست پخش شب های خلوت خودم نگه می دارم.