دانلود آهنگ بیا که نمیتونم بخوابم شبا بغلم نکنی من میمیرم از هومان

دقیقاً همون حس و حال شبا رو داره که دلت یه گوشه آروم میخواد، نه یه التماس الکی. این که وسط حرفاش یهو میگه «دست خوش نبود، عصبی بود» اونقدر خودمونی و بیپیرایهست که آدم با تمام وجود با تک تک کلمههاش جلو میره. تردیدت رو درک میکنم، ولی به نظرم این سادگیِ بیپرده، دقیقاً همون چیزیه که ته دلت دنبالشی و دوست داری یه نفر واست بخونه.

وای خدا، این ترانه رو بارها گوش دادم ولی با پاراگراف سوم حال نکردم! موسیقی شاهکاره ولی اون بخش یه جورایی ریتمش میشکنه. ته دلم گفت کاش اینجورش نمیکردن، یه کم شوریده و قاطی شده.