آهنگ ​من آن سرو بلندم که به هر بادی نمیپیچم از حبیب هوش مصنوعی | خودم باشم

متن ترانه ​من آن سرو بلندم که به هر بادی نمیپیچم از حبیب هوش مصنوعی

​من آن سرو بلندم که به هر بادی نمیپیچم اگر برگم فروریزد به ریشه تکیه میگیرم@
من آن شمشیر سهرابم که در میدان نیفتاده شکستش گرچه بسیار است ولی تشنه به پیکاره@
​هی هی هی هی هی هی هی هی هی هی هی هی@
​من آن آهم که در سینه نمیمیرم ز تنهایی نمیگردم پی مرهم میان این تماشایی@
نه از زخم زمان ترسم نه از بازی تقدیرش که مرد کور میخندد به قفل روی زنجیرش@
​هی هی هی هی هی هی هی هی هی هی هی هی@
​اگر خاکم که در امروز بری در کوچه ها باشم به فردا سخت میکوشم بنای خانه ای باشم@
نه از زخم زمان ترسم نه از بازی تقدیرش همین کافیست که تا آخر خودم باشم، خودم باشم@
​هی هی هی هی هی هی هی هی هی هی هی هی@
​اگر دنیا مرا رانده شدم شبگرد جا مانده برای لقمه ای شیرین سرم را خم نخواهم کرد@
اگر صد بار بشکسته دلم از دست نامردان به هر دستی که خارم ساخت تسلیمش نخواهم کرد@
​اگر خاکم که در امروز بری در کوچه ها باشم به فردا سخت میکوشم بنای خانه ای باشم@
نه از زخم زمان ترسم نه از بازی تقدیرش همین کافیست که تا آخر خودم باشم، خودم باشم@

آهنگ ​من آن سرو بلندم که به هر بادی نمیپیچم از حبیب هوش مصنوعی