دانلود آهنگ نقاشی از هنگامه | تو رو چه جوری بکشم

دلم می خواد همین الان قلممو بردارم و یه گوشه از دیوار اتاقم رو پر از رنگ کنم. وای که چقدر این سؤال تکراری «تو رو چه جوری بکشم» آدم رو می بره توی خودش. مخصوصاً وقتی می فهمی بعضی چیزها اصلاً با هیچ مدادی کشیدنی نیستن، فقط باید حسشون کرد. این همه ذوق توی خوندن این شعر بود که نتونستم بی تفاوت رد شم.

دستانِ خیال، هرگز قلمی برای ترسیمِ عشق نمی یابد؛ اما این نغمه، طراوتِ دل را با رنگِ واژه ها پیوند می زند. ستایش از این هم صداییِ لطیفِ موسیقی و شور، دلپذیر است.

وای چقدر این سؤال «تو رو چه جوری بکشم» قشنگ توی ذهنم موند! مخصوصاً اونجایی که میگه موهاتو با مدادی مخملی، آدم یاد حس و حال خودش میافته که میخواد یه خاطرهای رو ثبت کنه و نمیتونه. آهنگ که تموم شد هنوز با خودم زمزمه میکردم.

وقتی این آهنگ رو گوش میدم، حس میکنم یه نقاش بیاستعدادم که جلوی یه تابلوی خالی نشسته و فقط میتونم به قشنگیش فکر کنم. چشای عسلیش واقعاً نقاشی رو سخت کرده!

چه حسی داره این ترانه! چشای عسلی و تردید توی کشیدن یه تصویر، دقیقاً همون چیزی بود که امروز بهش فکر می کردم.

عالییییی