دانلود آهنگ (کاروان از غلامحسین بنان) گلهای رنگارنگ ۲۱۷ دشتی

متن ترانه کاروان از غلامحسین بنان گلهای رنگارنگ ۲۱۷

نوازندگان:
مرتضی محجوبی@
علی تجویدی@
همایون خرم
حبیب‌الله بدیعی
عباس شاپوری
رحمت‌الله بدیعی
محمد میرنقیبی@
نعمت‌الله مجید@
سلیم فرزان
علیرضا ایزدی
امیرناصر افتتاح
جواد معروفی
شعرا:
مولوی فخرالدین عراقی سعدی داراب افسر بختیاری رهی معیری
گوینده:
روشنک
(مولانا)
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
مستم، خرابم، بی‌خودم، منعم مکن، عیبم مگو
افتان و خیزان می‌روم، می‌بین و این با کس مگو
ای عارف بی‌خویشتن، خنده مزن بر عاشقان
دیوانه‌واری می‌روم، خانه به خانه، كو به كو
@@@@@@@@@@@@@@
(رهی معیری)
@@@@@@@@@@@@@
همه شب نالم چون نی، که غمی دارم@
دل و جان بردی اما، نشدی یارم، یارم@
با ما بودی، بی ما رفتی@
چو بوی گل، به کجا رفتی@
تنها ماندم، تنها رفتی@
چو کاروان رَوَد، فغانم از زمین بر آسمان رود@
دور از یارم، خون می‌بارم@@
فتادم از پا، به ناتوانی اسیر عشقم، چنان که دانی@@
رهایی از غم، نمی‌توانم، تو چاره‌ای کن که می‌توانی@
گر ز دل برآرم آهی، آتش از دلم خیزد@
چون ستاره از مژگانم، اشک آتشین ریزد@
چو کاروان رَوَد، فغانم از زمین بر آسمان رود@
دور از یارم، خون می‌بارم@
نه حریفی تا با او، غم دل گویم
نه امیدی در خاطر، که تو را جویم@
ای شادی جان، سرو روان، کز بر ما رفتی@
از محفل ما، چون دل ما، سوی کجا رفتی@
تنها ماندم، تنها رفتی@
به کجایی غمگسار من، فغان زار من بشنو، بازآ، بازآ@
از صبا حکایتی ز روزگار من بشنو، بازآ، بازآ سوی رهی@
چون روشنی از دیده‌ی ما رفتی@
با قافله‌ی باد صبا رفتی@
تنها ماندم، تنها رفتی@
@@@@@@@@@@
(فخرالدین عراقی)
@@@@@@@@@@@
ای مطرب درد، پرده بنواز@
هان از سر درد، دردِه آواز@
تا سوخته‌ای دمی بنالد@
تا شیفته‌ای شود سرافراز@
@@@@@@@@@@@@@@
(سعدی)
@@@@@@@@@@@@@@
چنان در قید مهرت پای بندم@
که گویی آهوی سر در کمندم@
گهی بر درد بی‌درمان بگریم@
گهی بر حال بی‌سامان بخندم@
نه مجنونم که دل بردارم از دوست@
مده گر عاقلی بیهوده پندم@
@@@@@@@@@@@
(فخرالدین عراقی)
@@@@@@@@@@@@@
ای یار بساز تا بسوزم@
با سوز دلم بساز و بنواز@
از سوختن من است رایت@
من ساخته‌ام، بسوز و بگداز@
@@@@@@@@@@@@
(داراب افسر بختیاری)
@@@@@@@@@@@@@@@@@
به من این عتاب منما، که گذشته‌ام ز هستی
من و فکر جان سپردن، تو و کار خودپرستی
بشکستی آن دلی را، که شکسته بُد ز عشقت
ز چه رو به خویش بالی، که شکسته‌ای شکستی

آهنگ کاروان از غلامحسین بنان گلهای رنگارنگ ۲۱۷