ریمیکس آهنگ های دهه ۷۰ و ۸۰؛ نوستالژی محسن یگانه و حمید عسکری پشت سرهم

چیزی که توی این میکس حس میکنم، یه جورایی مثل مرور یه آلبوم قدیمی عکسه؛ هر قطعه یه گوشه از خاطرات آدم رو صدا میزنه. انتخاب ترکها و چیدمانشون هوشمندانهست و واقعاً برای جمعهای دوستانه یه گزینهی بینظیره. فقط کاش توی میکس، یه کم به سکوتهای بین آهنگها و تنظیم میزان بلندی صدا هم توجه بیشتری میشد تا یهو وسط یه قطعه آروم، با یه باس سنگین نپریم بیرون. در کل، برای یه غروب تو جاده، حسابی میچسبه.

وای چقدر این ترکیب قدیمیا و ریمیکس ها حال میده! مخصوصاً اونجاش که محسن یگانه میاد وسط حمید عسکری، یه جور دیگه آدم میبره به اون سال ها. ماشین که باشی و این پلی باشه، تمومه!

دقیقاً! این میکس اونقدر چسبندهست که توی رانندگیهای طولانی اصلاً نمیفهمی زمان چطور میگذره. مخصوصاً اون اولش که یهو شروع میشه، آدم میره به چند سال قبل.

همون لحظه ای که محسن یگانه با اون حال و هوای خاص شروع می کنه، کلی خاطره قدیمی زنده می شه! مخصوصاً وقتی پشت سرهم پخش می شن، دیگه دلت نمیاد قطعشون کنی.